بيانيه لر

Beynalxalq Qadınlara Qarşı Zorakılıqla Mübarizə Günü(25 Noyabr) Münasibəti ilə Bəyannamə

zorakiliqQadınların tarix boyu şiddətə məruz qalması, ve ona qarşı mübarizə 1999-ci ilində beynalxalq səviyyədə bir reaksiya ilə sonuclanmışdır. Birləşmiş Millətlər Birliyi BMT bu ildə Domenikən respublikasında Mirabal bacıları, vəhşicəsinə Rafael Trujillo diktatura (1930-1961) dövründə 1960-cı ildə öldürülmələri üçün, sonralar 25 Noyabrı dünya səviyyəsində “qadınlara qarşı zorakılıqla mübarizə günü” elan etmişdir.


 

Baxmıyaraq ki o ildən sənələr ötsədə noyabrın 25 i qadınlara qarşı zorakılığa son qoymadı, amma bu gün qadınlar və ümüm toplum üçün artıq bir dönüş nüqtasi sayılmaqdadır. Bu gündə qadına sayqı, ona bərabər hüqüq və toplumun sayca yarı bölümü kimi sorunları beynalxalq səviyyədə aktuelləşdirmişdir.
Bu çabalra baxmıyaraq Güney Azərbyacanda İran İslam hakimiyyətinin çərçuvəsində yaşayanhər bir qadında, İranın dinçi və anti-qadın quvvələrinin, olsun nadanlıqda çabalayan bir qism millət numayəndələri olsun diktatoriya və zorakılıqa dayanan devlət və onun parlamentində verilən anti-qadın qərarların qurbanı kimin, bu ölkədə qəddarlıqla yurudulən zorakılıqlarına məruz qalmışdır. Bu istiqamətdə İranda və Güney Azərbaycanda yaşayan qadın, bu il fiziki şiddət, ruhsal terror , cinsi şiddət, milli şiddəti, dini şiddətlə yanaşı habelə geyim zorakılığı, irs- vərasət zorakılığı, erkən evləndirilmə qanunları və Siqə qanunu kimi alışdıqımız qeyriinsani zorakılıqlardan daha artıq özunu dunya ictimaiyyəti qarşısında daha qəddarca və vəhşicə sərgiləmiş hadısələrə şahid oldu. 
Bu il İslam məclisində gedən söhbətlər və alınan qərar qanunlardan dəstək və ilham alarq yola çıxan cəlladların əlləri qadınları heyvanca yandırıb uzlərinə kimiyəvi maddələrlə səpilməsi və yandırmalarına şahid oldux. Bu cinayətlərin İranda bəşəriyyətin faşistləri tərəfindən törənən acınacaqlılıqı o səviyyədə ürək yandırıcı olmuşdur ki hətta İran rejiminin öz amill və xadimlərinin belə bu cinayətlərə qarşı susub sayqısız qalmaqları mumkun olmamışdir. Onların "Timsah göz yaşları» næ qurban gednlərin nə başka kimsənin acısın dindirməsədə, işin qəbahətinin və utac verici vəhşiliq hadisələrin necədə yuksək dərəcədə olmasına bir sənəd olmuşdur. Ölkədə savadsızlıq və bir ayrı tərəfdən basdırılmış marifləşdirmə çabaları və mədəni inkişafın geri qalmış səviyyəsinə dayanaraq toplumdada qadınları köhnə normativlər çərçuvəsində yaşamağ məcburiyətinə şahid olmuşduq və oluruq. Güney Azərbaycanda, qadın, nə insan azadlıqı açısından, nə cinsəl azadlıq açıdan, nə mədəni və mənsub olduğu milli azadlıq hüqüqü açısından, nə din adazdığı açısından , kişilərlə HEÇ AMA HEÇ bir ərqi olmamalıdır. 
Azərbyacanın siysi aktivistleri, kultur adamları, qələm sahibləri və insan haqlarına çalışan dərnəkləri, “Qadına Qarşı Zorakılıqa YOX” mübarizəsində iştirak etməli, və ən uyqun formada, qadınların toplumda öz saylarıca hər bir orqanda, hər bir təşkilatda, hər bir iş yerində, hər bir ailə daxilində bərabər və sayqı ilə yerinə yerləşdirməlidir.
Birlik, Qadına qarşı zorakiliğa yox demə kampanisinda, aktivcə fəaliyət edib və bu vasitə ilə Güney Azərbaycanın gələcəyi, qadın- kişi bərabərliyin, bu bərabərlik təmin olunana qədər aktuel bir sloğan kimi dəstəkləyir.

 

Güney Aərbaycan Milli Demokratik Birliyi 

BİRLİK